hoi

Geen publiek bij Antilopen 4; #ikdoenietmeermee

Ron Hoebe

05-10-2020

Reageer

174 dagen gewacht op de hervatting van de korfbalcompetitie en dan is het na 28 dagen alweer voorbij. Althans voor mij als Antilopen 4 supporter bij wie korfbal in het DNA zit. 
 
Dat is voor mij moeilijk te verteren. Natuurlijk kan je met een natje en een droogje achter je laptop naar de livestream van Antilopen 4 kijken maar dat is surrogaat. 
 
Afgelopen maandag had Mark Rutte de coronaregels wederom aangescherpt en specifiek onze edele korfbalsport er uitgelicht. “Er is zeker de komende drie weken geen publiek welkom bij zowel het profkorfbal als het amateurkorfbal”, en ook de kantines gaan dicht. “Geen biertje en chocomel na afloop” aldus onze minister-president. 

 

 
Kunt u zich dat voorstellen? De kantine van Antilopen 4 dicht? Dat bolwerk van plezier, Sodom en Gomorra, waar het gerstenat rijkelijker vloeit dan de chocolademelk; wekenlang dicht. Een groot menselijk drama zou ik zeggen. 
 
En met name dat ene woordje “zeker” deed mij tegen het plafond schieten. Het kon nog langer dan drie weken duren. Dat ga ik niet trekken was mijn eerste reactie. De maat is vol, hier doe ik niet meer aan mee. Ik doe niet meer mee aan deze viruswaanzin die mijn zaterdagmiddag al 174 dagen in de greep heeft. En mijn hashtag was geboren; #ikdoenietmeermee. Ik heb weliswaar superveel respect voor corona maar ook voor de korfbalsupporters die nu niet meer hun wekelijkse gang naar de Jantine Treurniet Arena mogen maken. “Free the korfballsupporter” zou ik zeggen. 
 
Toch gewoon gaan in de hoop dat je niet herkend zal worden achter een mondkapje? Een heel groot mondkapje mischien?; “the biggest mask you have ever seen”. Of me gewoon verschuilen in de struiken rondom de Jantine Treurniet Arena? Nee, ik wist iets beters. 
 
En dus op zoek naar een plek in Nederland waar ik niet herkend zou worden en mij toch live zou kunnen laven aan onze prachtige korfbalsport. 
 
En zo toog ik op mijn Italiaanse carbonnetje voor een ritje van 88 km naar Barendrecht, onder de rook van Rotterdam. Want daar zou de plaatselijk KV Vitesse om 16.00 uur aantreden tegen het Linschotense Luno. Een mooie kleurrijke tocht door ’t Groene Hart van Nederland naar het diep oranjerood gecodeerde Zuid-Holland. 
 
Schoondochterlief had mij verzekerd dat het droog zou blijven met misschien alleen een spatje regen bij aankomst in Barendrecht. Vanaf Montfoort heeft uw correspondent echter urenlang de toorn van Anzar, de god van de regen, moeten trotseren. Anzar, u kent hem vast. De mythe leert ons dat in tijden van droogte berbervrouwen naar de rivier gingen, zich uitkleedden, om Anzar vervolgens te behagen met bepaalde rituelen in de hoop dat hij zijn vruchtbare regen over het land zou laten uitvloeien. En laat uw verslaggever uitgerekend nu, na een lange droge zomer, vele kilometers langs de Hollandse IJssel moeten pedaleren. Hoopvol keek hij naar de oevers van de rivier en zijn gedachten dwaalden vol opwinding af …..  
 
Volledig doorweekt (bedankt Lotte!) kwam ik om precies 11 minuten en 47 seconden voor het einde van de wedstrijd aan in Stadion De Bongerd. Maar het was mijn pelgrimstocht waard! Al was het muis en muisstil rondom het veld en zat heel Barendrecht aan de livestream gekluisterd, het ademde 11 minuten en 47 seconden lang korfbal. Wat een genot! Ik zoog de korfbalaerosolen gretig in, het korfbal stroomde door mijn aderen en drong diep door in mijn poriën. Hier leef je voor! En ik heb bij elk punt staan juichen en zingen. Ze kenden mij toch niet. Ik was de kou even vergeten al had ik mijzelf na afloop graag getrakteerd op een warm broodje bal, knakworst of een broodje Vitesse (?) maar ook hier waren Rutte en zijn trawanten meedogenloos geweest; de kantine was dicht.
 
Op de weg terug (met zoonlief die toevallig die dag in Barendrecht moest fluiten) ontving ik het treurige bericht van de 10-16 nederlaag van de Antilopen 4 pupillen van wonderdokter Loes. Wonderdokter zult u zich afvragen? Wis en waarachtig wonderdokter, want na een valse competitiestart had onze veelgeprezen coach Antilopen 4 op wonderbaarlijke wijze aan de praat gekregen, met indrukwekkende overwinningen op Elburg 2 en Wageningen 7. Maar helaas, koploper en eeuwige rivaal Woudenberg 2 was vanmiddag een maatje te groot gebleken. Geen schande maar wel jammer voor de velen die daar hun laptop deze middag op hadden afgestemd. 
 
Thuisgekomen kon uw verslaggever zich warmen aan de dampende berbertajine (toeval bestaat niet) die zijn eega had bereid. En mijn gedachten dwaalden af naar Anzar en de berbervrouwen die zich ontkleedden. “Een heel bijzondere dag” zou Kikker (ken uw klassiekers!) hebben gezegd. 
 
Volgende week gaan onze paradepaardjes in de herkansing. En wel om 14.00 uur tegen degradatiekandidaat Revival 2. Met slechts 2 punten achterstand op de Leusdenaren zullen de Terschuurders tot de tanden toe gewapend zijn want, zo staat op de Revival website, “de teams van Revival spelen altijd om te winnen”. Tsja, blijf anders thuis zou ik zeggen. 
 
Het doe mij pijn om voor het eerst in vele jaren mijn relaas niet te kunnen afsluiten met: “Kaarten zijn beschikbaar via de bekende voorverkoopadressen. Supportersbussen vertrekken vanaf de Jantine Treurniet Arena.” Helaas, geen supportersbussen voor zeker de komende twee weken. Maar ik u nu alvast verklappen, deze jongen gaat volgende week zaterdag lekker op zijn Italiaanse carbonnetje richting het Brabantse Erp waar de plaatselijke Korfrakkers (ja, u leest het goed) om 18.00 uur aantreden tegen Prinses Irene uit Nistelrode. Het zal de -wederom- precies 88 km lange rit voor een koninklijke partij korfbal meer dan waard zijn. 
 
Coen van Dijk 
 
p.s. “Kikker en een bijzondere dag” van Max Velthuijs is te bestellen met ISBN nummer 9789025867775 
 

Reacties

Er zijn nog geen berichten geplaatst.

Reageer

Log in om een reactie achter te laten.

Vul je gegevens in

Voornaam
Wachtwoord
×